جرات ادامه دادن یا امید رسیدن

«جرأت ادامه دادن یا امید رسیدن» به مسئله جنبش‌های اجتماعی ایران در لحظه‌ای می‌پردازد که فرسایش سیاسی، بحران داخلی و تنش‌های منطقه‌ای و بین‌المللی بیش از هر زمان دیگری در هم تنیده شده‌اند. این گفت‌وگو ، در ادامه نامه‌هایی شکل می‌گیرد که میان سعید مدنی و آصف بیات درباره جامعه جنبشی، گذار دموکراتیک و نسبت تغییر اجتماعی با ساخت قدرت ردوبدل شده است. پرسش محوری این است که تجربه جنبش‌های دو دهه اخیر ایران، از جنبش سبز و اعتراضات آبان ۹۸ تا «زن، زندگی، آزادی» و اعتراضات دی ۱۴۰۴، چه امکان‌ها و چه محدودیت‌هایی پیش روی جامعه ایران گذاشته است. آیا تغییرات اجتماعی می‌توانند بدون سازمان‌یابی و افق سیاسی به گذار دموکراتیک منجر شوند؟ خیابان، جامعه مدنی، رهبری سیاسی و خشونت‌پرهیزی در شرایط جنگ و قطبی‌سازی چه نسبتی با یکدیگر پیدا می‌کنند؟ و چگونه می‌توان از استبداد داخلی و مداخله خارجی فاصله گرفت، بی‌آنکه به انفعال یا سیاست‌ورزی واکنشی فروغلتید؟